امام مهدى(عليه السلام) مى فرمايد: (أَنَا خاتَمُ الاَْوْصِياءِ، وَبي يَدْفَعُ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ الْبَلاءَ عَنْ أَهْلي وَشيعَتي) ;
من، خاتم اوصيايم،. خداوند، به سبب من، بلا، را از اهل و شيعيان ام دفع مى كند.
دکتر خسروپناه
عرفان و انتظار بشر از دين فرستادن به ایمیل

چكيده‌

انتظار بشر از دين‌ از مباحث‌ زيربنايي‌ است‌ كه‌ در سال‌هاي‌ اخير مورد توجه‌ انديشه‌وران‌ قرار گرفته، و نگارنده‌ درصدد است‌ تا اين‌ مسأله‌ را از منظر عارفان‌ و عرفان‌ نظري‌ بررسي‌ كند؛ البته‌ عنوان‌ انتظار بشر از دين، در منابع‌ عرفاني‌ يافت‌ نمي‌شود؛ ولي‌ مفاهيمي‌ مانند شريعت، طريقت، حقيقت، رسالت، نبوت، ولايت‌ و انسان‌ كامل‌ مي‌توانند ديدگاه‌ معيني‌ را در اين‌ حوزه‌ به‌ ارمغان‌ آورند. مهم‌ترين‌ نياز بشر به‌ دين‌ در عرفان‌ اسلامي، معرفت‌ ذات‌ حق‌ تعالي، اسما، صفات، احكام، اخلاق، تعليم‌ به‌ حكمت‌ و قيام‌ به‌ سياست‌ است.

در ادامة‌ مقاله، ديدگاه‌ عارفاني‌ چون‌ محيي‌الدين‌ بن‌ عربي، حمزه‌ فناري، عزيزا نسفي، عبدالصمد همداني، سيدحيدر آملي‌ دربارة‌ انتظار بشر از دين‌ مطرح، و در پايان‌ به‌ مقايسة‌ دين‌ اسلام‌ و عرفان‌ نظري‌ اشاره، و عدم‌ مطابقت‌ كلي‌ اين‌ دو حوزه‌ تبيين‌ شده‌ است؛ گرچه‌ اهداف‌ عرفان‌ كه‌ سير و سلوك‌ و قرب‌ الاهي‌ است، از دين‌ اسلام‌ ظهور مي‌يابد.

 

برای نمایش فایل این مطلب بر روی گزینه ذخیره سازی کلیک کنید.

ذخیره سازی مطلب